Jak ograniczyć nieplanowane przestoje maszyn: plan w 4 krokach

Plan w czterech krokach, jak ograniczyć nieplanowane przestoje maszyn: mierz każdy postój z przyczyną, skróć czas reakcji, dobierz utrzymanie ruchu do maszyny i usuń powtarzające się awarie.

← Back to Blog

Żeby ograniczyć nieplanowane przestoje, zacznij od mierzenia każdego postoju razem z jego przyczyną, a potem skróć czas od zatrzymania maszyny do reakcji właściwej osoby. Dopiero potem opłaca się przenieść najważniejsze maszyny na utrzymanie ruchu według stanu albo predykcyjne. Wiele zakładów od razu skacze do predykcji i pomija dwa pierwsze kroki, a to właśnie one zwykle dają efekt szybciej i taniej.

Ile naprawdę kosztują Cię nieplanowane przestoje?

Według raportu Siemensa „The True Cost of Downtime 2024” nieplanowane przestoje kosztują 500 największych firm świata prawie 1,4 biliona dolarów rocznie, czyli 11% ich przychodów. W badaniu przeciętny duży zakład tracił na nieplanowanych przestojach 27 godzin miesięcznie, wobec 39 godzin w 2019 roku. W motoryzacji, najdroższej branży w badaniu, godzina przestoju w dużym zakładzie kosztuje dziś około 2,3 miliona dolarów [1].

Twoja własna liczba jest ważniejsza niż średnia z branży. Prosty sposób na oszacowanie kosztu jednej godziny na linii:

koszt godziny = utracona marża na sztukach, które nigdy nie powstaną (albo koszt nadgodzin potrzebnych, żeby je nadrobić) + odpady przy ponownym rozruchu + kary za opóźnione dostawy.

Przykład ilustracyjny: linia robi 120 sztuk na godzinę przy marży 60 zł na sztuce, a straconych sztuk nikt nie nadrabia, więc każda stracona godzina to 7 200 zł marży. Ponowny rozruch daje 10 sztuk odpadu po 80 zł, czyli kolejne 800 zł. Bez kar jedna godzina przestoju kosztuje 8 000 zł. Jeśli linia traci 20 godzin w miesiącu, to 160 000 zł miesięcznie. Jeśli zakład nadrabia produkcję w nadgodzinach, zamiast utraconej marży policz koszt nadgodzin.

Z tą liczbą porównasz koszt każdej poprawki z tym, ile pozwoli zaoszczędzić, i zdecydujesz, od których maszyn zacząć.

Operator maszyny w kasku i pomarańczowej kamizelce ostrzegawczej przy metalowej tokarce

Krok 1: Jak mierzyć każdy postój razem z przyczyną?

Większość zakładów wie o długich awariach, ale nie o wielu krótkich postojach, czekaniu na materiał i powolnych rozruchach pomiędzy nimi.

Zacznij od trzech rzeczy. Pierwsza to stały zestaw stanów maszyny, na przykład praca, bezczynność, postój, przezbrojenie i konserwacja, tak żeby każda minuta zmiany miała swój stan. Druga to krótka lista przyczyn postojów, którą operator wybiera przy maszynie, a nie wpisuje po zmianie. Trzecia to automatyczny odczyt stanu z maszyny, dzięki któremu rejestrowane są też krótkie postoje.

Starsze maszyny nie są przeszkodą. Maszyna bez sterownika PLC też może pokazać, czy pracuje, dzięki odczytowi kolumny sygnalizacyjnej, prądu silnika albo czujnika cyklu. Baza wiedzy DBR77 IIoT wyjaśnia to w artykule jak podłączyć stare maszyny bez sterownika PLC.

Po dwóch lub trzech tygodniach widzisz, gdzie ucieka czas w podziale na maszyny, przyczyny i zmiany, i wiesz, od czego zacząć.

Krok 2: Jak skrócić czas od postoju do reakcji?

Duża część przestoju to często czekanie, aż właściwa osoba dowie się o zatrzymaniu. Operator idzie szukać technika, technik jest zajęty gdzie indziej, nikt nie wie, kto odpowiada za problem.

Ten czas skrócisz kilkoma zasadami:

  • Każdy alert trafia do jednej wskazanej osoby albo roli.
  • Alert pojawia się tylko przy prawdziwym zdarzeniu, na przykład przy postoju dłuższym niż ustalony czas.
  • Jeśli nikt nie przyjmie alertu w ustalonym czasie, alert przechodzi do kolejnej osoby.
  • Czas reakcji jest mierzony, więc widzisz, czy się skraca.

Zbyt wiele alertów działa tak samo źle jak ich brak, bo ludzie przestają je czytać. Baza wiedzy DBR77 IIoT opisuje to w artykule dlaczego alarmy z maszyn zawodzą na hali.

Zobacz, jak sygnały z maszyn zamieniają się w alerty i zadania. Otwórz demo DBR77 IIoT: środowisko demonstracyjne z przykładowymi danymi, statusami maszyn, alertami i widokami dla operatora.

Osoba przeglądająca na tablecie wykresy danych o produkcji, w tym nieplanowane przestoje, obok laptopa z pulpitami

Krok 3: Która strategia utrzymania ruchu pasuje do której maszyny?

Nie każda maszyna potrzebuje utrzymania predykcyjnego. Właściwa strategia zależy od tego, jak ważna jest maszyna, jak się psuje i jakie masz dane. Norma ISO 17359 podaje ogólne wskazówki, jak zaplanować program monitorowania stanu maszyn [2].

StrategiaKiedy ma sensPotrzebne danePierwszy krok
Reaktywna (praca do awarii)Tanie, mniej ważne maszyny, które mają zastępstwo albo zapasRejestr postojów, czas naprawyTrzymaj części zamienne i jasną procedurę naprawy
Prewencyjna (według czasu lub liczby cykli)Zużycie rośnie z godzinami pracy albo liczbą cykliGodziny pracy, liczniki cykli, historia konserwacjiPlanuj serwis według godzin pracy albo liczby cykli
Według stanuAwarie dają wcześniej sygnały, na przykład drgania, temperatura albo prądMierzony stan z ustalonymi progamiUstaw progi dla jednego, dwóch sygnałów na najważniejszej maszynie
PredykcyjnaKluczowe maszyny z wystarczającą historią awarii i danychDane o stanie w czasie i zapisy awariiZacznij dopiero, gdy poprzednie kroki działają

Zacznij od maszyn, które w kroku 1 dały najwięcej straconych godzin. Więcej o ostatnim wierszu tabeli przeczytasz we wpisie o konserwacji predykcyjnej.

Wydrukowane wykresy, tablet z grafikami i okulary na biurku, w tle dwie osoby podające sobie dłonie

Krok 4: Jak zamienić alerty w zlecenia pracy i usunąć powtarzające się awarie?

Szybka reakcja naprawia dzisiejszy postój, ale ta sama awaria może wrócić za tydzień. Żeby temu zapobiec, postój musi trafić do planowania utrzymania ruchu.

Zamień alert w zlecenie pracy, gdy naprawa wymaga części albo zaplanowania, gdy problem się powtarza albo gdy trwa dłużej niż ustalony czas. Krótsze problemy mogą zostać szybkimi zadaniami w trakcie zmiany. Baza wiedzy DBR77 IIoT wyjaśnia, kiedy integrować dane z maszyn z MES, ERP i CMMS.

Potem co tydzień albo co dwa tygodnie przeglądaj powtarzające się awarie. Weź trzy, które kosztują najwięcej godzin, znajdź przyczynę źródłową razem z zespołem, który je naprawia, i ustal jedno działanie dla każdej. Dla maszyn, nad którymi pracujesz, śledź średni czas między awariami (MTBF) i średni czas naprawy (MTTR). CMMS przechowuje historię każdej maszyny. Artykuł jak zarządzać utrzymaniem ruchu na podstawie danych w bazie wiedzy DBR77 IRIS pokazuje, jak łączą się zlecenia pracy, plany według stanu i przeglądy powtarzających się awarii.

Co zwykle przeszkadza, gdy chcesz ograniczyć nieplanowane przestoje?

Najczęściej przeszkadzają cztery rzeczy.

  • Operatorzy nie ufają danym. Jeśli zapisane postoje nie zgadzają się z tym, co widzą, przestają wybierać przyczyny. Pokazuj im dane codziennie i szybko poprawiaj błędne stany.
  • Działy IT i OT nie współpracują. Dane z maszyn, MES, ERP i CMMS należą do różnych zespołów. Wcześnie ustal, kto odpowiada za połączenie i za sieć maszyn.
  • Pilotaż nie ma właściciela. Pilotaż prowadzony przez zewnętrzny zespół kończy się, gdy ten zespół odchodzi. Wyznacz w zakładzie jedną osobę, która odpowiada za wdrożenie wniosków z pilotażu.
  • Ludzie pracują po staremu. Przejście od napraw po awarii do zaplanowanej pracy wymaga szkoleń i czasu. Zacznij od jednej linii, pokaż zaoszczędzone godziny, potem rozszerzaj.

Szerzej o monitorowaniu całego zakładu piszemy we wpisie jak skutecznie monitorować produkcję w czasie rzeczywistym.

Inżynier obsługujący dotykowy panel sterowania zamontowany na ramieniu robota przemysłowego w fabryce

FAQ

Jak policzyć koszt godziny przestoju?

Dodaj utraconą marżę na sztukach, które nie powstaną (albo koszt nadgodzin, żeby je nadrobić), odpady przy ponownym rozruchu i ewentualne kary za opóźnione dostawy. Użyj własnej wydajności na godzinę i własnej marży. Nawet przybliżona liczba wystarczy, żeby porównać poprawki i zdecydować, od czego zacząć.

Czy utrzymanie predykcyjne opłaca się średniemu zakładowi?

Dla kilku kluczowych maszyn z wyraźnym wzorcem awarii może się opłacić. Dla większości maszyn szybciej i taniej działa mierzenie każdego postoju, szybsza reakcja i planowanie konserwacji według godzin pracy albo stanu. Zacznij od tego, a predykcję dodaj tam, gdzie pozwalają na to dane.

Czy da się monitorować starsze maszyny bez sterownika PLC?

Tak. Małe urządzenie brzegowe może odczytać sygnały, które maszyna już daje, na przykład z kolumny sygnalizacyjnej, prądu silnika albo czujnika cyklu, bez zmiany logiki sterowania maszyny. To wystarczy, żeby zapisywać stany pracy, bezczynności i postoju oraz czas każdego postoju.

Nieplanowane przestoje: zacząć od planowania utrzymania ruchu czy od monitorowania maszyn?

Zacznij od monitorowania maszyn, które stają najczęściej. Pokaże, gdzie ucieka czas, i da planowaniu utrzymania ruchu prawdziwe dane o postojach. Gdy dane o postojach są wiarygodne przez kilka tygodni, połącz je z systemem utrzymania ruchu.

Chcesz ograniczyć nieplanowane przestoje?

Zacznij od maszyn, które stają najczęściej. Wypróbuj demo DBR77 IIoT i zobacz statusy maszyn, alerty i widoki dla operatora na przykładowych danych. Potem porozmawiajmy o pomiarze postojów na jednej z Twoich linii.

Źródła

  1. Siemens, „The True Cost of Downtime 2024”
  2. ISO 17359:2018, Condition monitoring and diagnostics of machines: General guidelines

Ready to Make Decisions with Data?

Whether you’re exploring digital transformation or ready to deploy, we’d love to hear about your challenges. Schedule a personalized demo and discover how DBR77 can accelerate your operations.